woensdag 28 december 2016

van de oud en de nieuw


vlammen vuur en licht
geven wellicht
aan een mistig uitzicht
een kleurrijk inzicht


zondag 25 december 2016

adel arbeidt niet

het gerucht ging dat hij van adel was
ooit stinkend rijk
blootshoofds en barrevoets verplaatste hij
zich goedsmoeds door de stad

versleten lange jurk en oude jas
golvend lang grijzend haar
een baard tot aan zijn navel
geheel zijn eigen wijze

menigeen zag hem aan
voor de vleesgeworden christus
door godsdienstwaan
hield hij die mythe graag in stand

zijn groenbruine ogen verzonken
in een mager gezicht
zijn wankele tred zelden nuchter
doorgaans beschonken

zijn van nature rijzige gestalte
neigde zich te buigen
een uitzonderlijk mens
van onvervalst allooi

donderdag 22 december 2016

et in terra pax

velen gevallen
met kerst zingen wij allen
et in terra pax

woensdag 14 december 2016

lucifer

ik zou een lucifer willen zijn
rusten in een voorgeborchte
smachten naar het moment van
verlichting in vuur en vlam

met mijn fonkelende kop
leef ik mijn leven
korter dan een eendagsvlieg
in volledige eenheid

woensdag 7 december 2016

maagdelijk naakt

werd in de negentiende eeuw
preutsheid met taboe bejubeld
 
wordt mentaliteit identiek
aan moraal verbonden

spraken we in de vorige eeuw
over de femme fatale
als vrijheid van waarden

nu anno 2016
schrijven wij
maagd of hoer


***

vrijdag 2 december 2016

la Cacerola

Meer dan een halve eeuw geleden bezochten mijn neef en ik een kleine Spaanse bar in een fraai gelegen historisch pand in de Weteringstraat. Een buitengewone belevenis in die tijd. Onder begeleiding van een Spaans gitarist dronken we daar wijn en aten tapas.
Onlangs schoot me deze gebeurtenis door het hoofd en na wat speurwerk zag ik dat dit etablissement nog steeds bestaat. De menukaart zag er eenvoudig doch goed uit en de recensies klonken veelbelovend. Een goede reden om La Cacerola weer eens te bezoeken.
Bij binnentreden werden vriend en ik hartelijk verwelkomd door Loekie. We hadden een plaats op de entresol waar we een riant uitzicht hadden over de gehele zaak. Daar hou ik van, bovendien zit ik graag met mijn rug tegen de muur.
Loekie legde ons geduldig uit dat ze sinds kort veranderd waren van menukaart. Het wild had zijn intrede gedaan. Het ooit Spaanse restaurant is nu meer mediterranee georiënteerd.
We kozen het drie-gangenmenu.
Allerlei verrukkelijkheden, exquis en zorgvuldig bereid werd ons voorgeschoteld. -lees de menukaart- Mijn vis van de dag -snoekbaars op de huid gebakken- was voortreffelijk.

conclusie: een uitstekend restaurant, niet geschikt voor Holle Bolle Gijs maar wel voor fijnproevers.
Alle eer aan de kok!

* la Cacerola toen 

* la Cacerola nu



*foto's archief google

zondag 20 november 2016

heimwee en toekomst

* dit gedicht groeit gestaag...

vol weemoed en verlangen
blik ik terug, niet zelden
naar tijden van weleer
gelijk mijn vader zaliger vertelde

over die goeie ouwe tijd

die nimmer heeft bestaan
nooit zouden deze woorden mijn lippen beroeren
daar was gewoon geen denken aan

de ouwe verweet ik geregeld

niet mee te gaan met zijn tijd
tegenwoordig hoor ik regelmatig
hetzelfde verwijt

waar zijn de scherpe observators

de denkers van nu
ik kom ze zelden tegen
wel veel en vaak de parvenu

de culturele en seksuele revolutie

Miles Davis in de Phonobar
existentialisten en bohémiens
filosoferend, inspirerend, provocerend, vernieuwend en bizar

protestliederen te kust en te keur, een eigen mening

weg van bekrompen moraal, conservatisme en kleinburgerlijke stand
kunst, cultuur, muziek een verademing
wij leefden in een vrij en progressief land

cabaretiers leefden zich uit

simplistisch verbond gaf z'n ongezouten mening
in gedaante- en gedachtewisseling
toch kende een ieder z'n eigen verantwoording

vol weemoed en verlangen

blik ik terug, niet zelden
naar tijden van weleer
gelijk mijn vader zaliger vertelde

als ik kijk naar onze doorsnee mens

wordt het me wat triest te moede
'k mis de jeugdige bevlogenheid
ondanks materiële rijkdom, geestelijke armoede 

de huidige muziek
ik snap er niets meer van
geef mij maar de blues en rock
Bach en Schubert zo nu en dan 


vrijheid van meningsuiting
worden we ook al in beperkt
kop dicht en mond gesnoerd
of je bent als verdachte gebrandmerkt 


overheersing en schending van privacy en ethiek
verboden van regering en controle door de overheid
plaatsen van camera's alom
zogenaamd voor onze veiligheid 


popularisering der mensheid in taalkunde en wetenschap
waar blijven de intellectuelen
een vervlakte samenleving, recht van de sterkste
graaiers, zakkenvullers, geen houvast en vele luchtkastelen 


democratie staat onder druk 

vernietiging der verzorgingsstaat 
botsende culturen, fundamentalisme rukt op 
een wereld van geld, macht, haat 

afbrokkeling van normen en waarden 

de smartphone en zijn zombie 
decadentie verval verwording 
contactgestoord, pretentie, pedanterie 

het volk dom gehouden 

voor de afgod van z'n verslaving 
de buis met stompzinnige programma's en lomp amusement 
blasé ten ondergaand aan z'n eigen beschaving 

mijn oude stad verworden tot pretpark
massatoerisme op eertijds rustieke grachten
smakeloze nieuw- en hoogbouw
wereld van kapitaal en grootmachten

grenzeloze politieke correctheid en tunnelvisie
polarisatie en radicalisering der bevolking
blindheid van het establishment
teloorgang van Het Woord en de bespiegeling

het gepeupel klaagt en mort 

en om nog even door te drenzen 
mag ik hopen voor straks 
een kabinet van wijze mensen 

wanneer wordt heimwee een toekomst 

vraag ik mij hier en heden af 
een levenslang meedragende nostalgie 
realiseer ik mij achteraf

zondag 13 november 2016

traditionele cafés in Amsterdam

in de Amstelkerk 
een expositie zwart-witfoto's gezien
van het duo Pijffers-Brizzi
onderstaande foto's zijn een selectie van 50 
die behoren tot het project Kopstoot


een café waar ik regelmatig kom
op het terras met -prettig- rieten stoelen
is het goed toeven 
kroegen -met name bruine cafés- hebben door de jaren heen 
mijn grote interesse


waar het hele interieur onveranderd is gebleven


doe je in

en wie er nog niet genoeg van heeft
hieronder een inkijk 
in mijn kroegleven door de tijd heen
***
hoe de jaren zestig eruit zagen

jaren zestig /zeventig

een van mijn favoriete kroegen destijds
sloot de deuren in al zijn authenticiteit eind 2007
is nu verworden tot een
toeristenfuik

 existentialistische gesprekken 
hielden we destijds in  
de laatste vierde onlangs de jaardag

5 decennia geleden 
was het ieder weekend feest in
het legendarische 
oftewel Bet van Beeren
na jarenlang sluiting
zitten de gasten weer aan de bar
heden eveneens als museumstuk te zien  

***
ter aanvulling
vandaag 28/11/16 in Het Parool:

vrijdag 11 november 2016

Leonard Cohen

... niet meer hier...

maandag 7 november 2016

Goet ende Fijn

gisteren waren nicht CC en ik getuige 
van een wervelend optreden van 
in het dorpshuis Badhoevedorp

ik hoorde minneliederen en drankverzen
en zag een uitstekende performance 
met grappen en grollen 
van mijn neef
Robbert van Lint



                                             pauze... stemmen der instrumenten

zondag 6 november 2016

fladderaars


wit zwart bont of groen
mijn gevleugelde vienden
zij zijn mij dierbaar




donderdag 3 november 2016

Cruquiusweg



de projectontwikkelaars weten er wel weg mee


heden

bovenstaande foto's: Jorge de la Piedra ***
           

augustus j.l.




zoals het is
zoals het ging
zoals het was
een jaar eerder (2015)

vrijdag 28 oktober 2016

A'dam Lookout

binnen 22 seconden schiet je naar boven
in de bijna 100 meter hoge A'dam toren

-even waan ik me op de kermis- 



dan valt je een riant panorama ten deel 
een weids uitzicht naar alle windstreken

van lucide lichte luchten en 
donkere dreigende wolken

de stad enigszins in nevelen gehuld

***

zaterdag 22 oktober 2016

Amsterdam 1900


In de binnenstad verrezen beeldbepalende gebouwen als het Centraal Station en de Beurs van Berlage. 
De industrie en de havens groeiden, maar tegelijk verkrotte de oude stad en was er veel armoede. 
Voor het eerst was het technisch mogelijk dit alles op foto vast te leggen. 
Onderzoek in fotografiecollecties van musea en archieven heeft een schat aan onbekende beelden opgeleverd. 
Naast foto’s van bekende fotografen zoals George Hendrik Breitner, Jacob Olie en Bernard Eilers toont Amsterdam 1900 verrassende beelden van onbekende of inmiddels vergeten fotografen. 
De bezoeker krijgt een uniek overzicht van deze periode, van de stad, het dagelijks leven en de fotografie in Amsterdam...
... lees ik op de website van het 

***
In een vlaag van heimwee en verlangen 
liep ik langs herkenbare opnames van begin vorige eeuw
er was toen veel verpaupering en armoede
maar toch... 
de herkenbare authenticiteit 
de eenvoud der dingen
de relatieve rust
er flitste heel wat door me heen...

... je gooide geen rotzooi op straat
je kon je fiets zonder slot buiten zetten
de deur van je huis opende je met een loper 
diefstal en verkrachting, criminaliteit en geweld
waren -nog- niet aan de orde van de dag

***
halverwege onderstaande video
zien we de art deco schatkamer van het stadsarchief 
en voormalige bankkluis
prachtige mozaïeken en eikenhouten lambrizeringen




zaterdag 15 oktober 2016

Zaterdagmarkt

De zaterdagmarkt: een wekelijks gebeuren waar van alles te beleven is.

Vandaag -op de Lindengracht- beginnen we met een immer verliefd stel, een paar in de echt, eveneens bekend als bridgepaar op mijn wekelijkse bridgeavond. Zij verkopen zelfgemaakte sieraden.
Vervolgens doen we de visstal van Kees aan waar ik onlangs een item aan wijdde: plek zat
Tegenover de visstal staat Lieke met knollen, bieten, penen, aardappelen en rapen.
Boerenkaas haal ik in alle soorten bij een van mijn favoriete stallen: Holland Kaascentrum en de (rook)worsten van Mastenbroek, op bijgaande filmopnames te zien, zijn niet te versmaden.
Na enige marktgezichten steken we via de Eerste Goudsbloemdwarsstraat over naar de Noordermarkt. Deze claimt biologisch te zijn. In vogelvlucht gaan hier de stallen aan je voorbij en staan we stil bij de kraam met geitenkaasjes van eigen geitenboerderij. Het zuurdesembrood van de stal daartegenover is van 'ouderwets' makelij en op de hoek kun je heerlijke Zwaluw en Bastiaanse kaas bekomen.
Vervolgens een gang door de Westerstraat met een snelle kijk in voorbijgaande winkels. Op 't einde een kort bezoek aan het door mij regelmatig bezochte café 't Monumentje
Tot slot: Jacob Hooy voor al uw kruiden en vitamines, klachten en kwalen.

Mijn Canta brengt me weer thuis.

zondag 2 oktober 2016

betrapt

als ik muisstil ben
loop ik niet in de gaten
en zien ze me niet


vrijdag 30 september 2016

plek zat

Mijn liefde voor vis is groot.
Elke dag bestaat m'n ontbijt -en lunch tegelijk- uit een haring. (uitgezonderd zondag)
Favoriete haringadressen zijn velerlei; ik ken alle visstallen van Amsterdam.
De nodige columns en gedichten heb ik dan ook aan zo'n haring besteed, ter inzage:

ode aan een haring
lokroep naast de stinkkrul
aan de staart
Pesca

Iedere zaterdag richt mijn gang zich naar de markt op de Lindengracht alwaar Kees met zijn collega's een viskraam bestiert.
Hij verkoopt uitsluitend dagverse vis en zijn haring staat hoog op m'n scorelijst. De (vette) vissen die ik graag eet zoals zalm, makreel, zeebaars, rode poon, mul en een scharretje op z'n tijd gaan bij mij de rookpan in, waarna ik ze even in de olijfolie aanbak.

 

Het zijn alleraardigste Volendammers waar ik met veel plezier kom en het is per definitie een vrolijk volk. Zij weten van feesten en beesten. In de kroeg, op kermissen en partijen zingt Robin daar graag het hoogste lied.
Zie hieronder: Plek Zat!


dinsdag 27 september 2016

didn't it rain -1964-

Rosetta Tharpe
meer dan halve eeuw gelee
only rock n' roll


maandag 19 september 2016

eijlders 75 jaar

gisteren voorgedragen bij Eijlders
vanwege dit 75-jarig jubileum werd een 'diamanten bundel' uitgegeven

***

Ode aan Eijlders

gezien de eerbare leeftijd van vijfenzeventig lentes
is en blijft Eijlders leeftijdsloos
zonder enige klacht of kwaal over de kroeglippen

kunnen wij generatiegenoten
met geschonden hoofd en gelichte schedel
hieraan reflecteren?

leven en jolijt in de herberg ter lering en vermaak
het glas geheven, drinkgelag
jouw scheuren en barsten onzichtbaar

wij genieten een scala aan liesbreuk
hypertensie, lange en jubeltenen
aambeien en prostaatvergroting

jouw kortademigheid niet hoorbaar
in een ambiance van discussie en debatten

ons euvel bronchitis, artritis, osteomyelitis
gal en nierstenen, ouderdomswratten

maar om even bij mezelf te blijven
een bestaan van ouder en toekomstloos
wijzer en weten


levensgenieten als grootste hobby
waarbij, lang leve Eijlders,
Bacchus en Dionysos graag bezochte gasten zijn





***        https://vimeo.com/183216772?ref=fb-share&1





*** foto en video: Tine van Wijk
zie ook:  Eijlders dichters facebook

vrijdag 16 september 2016

de burger en de politiek

van links naar rechts of
door hond of kat gebeten
lood om oud ijzer
vele loze beloftes
eindeloos en oeverloos

dinsdag 13 september 2016

in de ban

een stoet snateraars
 waggelt mij kwakend voorbij
eend voor eend voor eend


maandag 12 september 2016

rivierenbuurt

De eerste negentien jaren van mijn leven heb ik doorgebracht in de Vechtstraat - rivierenbuurt.
Mijn ingezonden verhalen aan de makers van de website van de Zuidelijke Wandelweg getuigen hiervan.
Sinds juli 2014 bridge ik met veel plezier in mijn voormalige kleuterschool. Heden ten dage het Huis van de Wijk.
Toen ik voor het eerst -decennia later- dit gebouw betrad werd ik zowaar door nostalgie bevangen. Dezelfde marmeren trappen, de ramen -glas en lood- en de vensters met nog oude handgrepen, net als toen...
Een ieder die geïnteresseerd is in de geschiedenis van de Thomas van Aquinokerk in de Rijnstraat raad ik aan dit item (rood cursief) te lezen.

Hieronder een compilatie van mijn wekelijkse bridgeavonturen...

                                                



... de laatste shots zijn genomen om de hoek, in de Vechtstraat, waar ooit het voormalige nonnenklooster huisde...

donderdag 8 september 2016

gescharrel

dat scharrelt maar raak
zij aan zij in harmonie
daar komt de haan aan



gekakel der kip
als muziek in de oren
dierlijk dartelen



... en dat alles in de fruittuin van west 

vrijdag 2 september 2016

parrot from hell

en dit is henkie
gewassen en verzadigd
een en al vreugde


eerder vertoond in deze vogelgeschiedenis:

donderdag 18 augustus 2016

op en onderweg

akkers en velden
van arcadische schoonheid
viervoeters vogels

donderdag 4 augustus 2016

Pesca

In het voormalige Rozentheater op de Rozengracht opende Pesca twee maanden geleden de deuren.
Een gelegenheid om vis te eten.
Het concept is nieuw in Amsterdam, heb ik me laten vertellen. De ideeën werden geboren in Barcelona en aldaar geïnspireerd loopt de tent als een goed gesmeerde locomotief.
Voor mij als groot liefhebber van vis -iedere dag een haring- een uitdaging om deze eetgelegenheid te bezoeken.

Bij binnenkomst valt je oog onmiddellijk op een lange toonbank met een grote sortering vis uitgestald op ijs. Ik waan me bij een marktkraam.
Een charmante jonge dame treedt me tegemoet, verwelkomt me en begeleidt me naar een smalle bar waar aan beide zijden krukken staan. Een glas cava om mee te beginnen lijkt me wel wat.
Inmiddels is mijn tafelgenote gearriveerd en onder het genot van het sprankelende vocht wordt ons geduldig Pesca's concept verteld.

We gaan terug naar de marktplaats, op een groot bord kun je lezen wat de vis van de dag is. De variatie is groot, mogelijkheden legio. Een enthousiaste jongeman adviseert, zo je wil, en snijdt de vis van het grote stuk in de hoeveelheid die je wenst.
Dan gaan we naar de bar en zoeken onze wijn uit waarna we een tafel uitzoeken.
De meegekregen pieper laat horen wanneer je je gerecht uit de keuken kunt op komen halen. Op ons verzoek komt de vis in etappes op tafel.
Kwalitatief hoogwaardig.
De wijn is eveneens niet te versmaden maar op de seizoens groente is de kok met het zoutvaatje uitgeschoten. Na een aanmerking hierover wordt dit echter ruimschoots vergoed door een nieuwe portie.
Het enige minpunt is de akoestiek: je kunt je eigen woorden amper verstaan door de muziek en kakofonie rondom. Natafelen is er eveneens niet bij want de koffie wordt gedronken aan een kleine bar.


...conclusie: 
absoluut de moeite waard om dit sfeervolle etablissement te bezoeken...



woensdag 27 juli 2016

de Belhamel

wij zitten een jaar later
in hetzelfde restaurant De Belhamel 
lees: vriendschap van zestigjarige duur

Stella nodigde drie van haar vrienden uit voor een etentje om de verjaardag te herdenken van haar onlangs overleden echtgenoot. In goede herinnering toosten we op hem, het verleden, het nu en de tijd die nog gaat komen.
Het was wederom een groot genoegen, het eten was voortreffelijk, de wijnen uitstekend, een fantastisch restaurant en een charmante ober.

donderdag 21 juli 2016

de barmhartige Samaritaan

Dan loop je naar de kassa van de grootste supermarkt van Nederland en zakt er voor je neus een oudere man door zijn benen. Niet verwonderlijk met deze tropische temperatuur. Wellicht door de hitte bevangen en dan in de op volle toeren draaiende airco krijg je het al snel te pakken. De man ligt er vreemd verwrongen bij, een lijkwit gezicht met angstige ogen.
Zo goed en zo kwaad als het gaat, ondersteun ik hem. 
Aan de andere zijde heeft een jonge man zich over de getroffene ontfermd en hij ligt in onze armen. Inmiddels is het AH-personeel gemobiliseerd, de ambulance wordt gebeld, water aangedragen en een doosje druivensuiker opengescheurd. Dan komt er een bureaustoel aangerold, het duurt even voordat deze in de laagste stand staat en vervolgens proberen we hem op de stoel te hijsen. Onmiddellijk zakt hij weer door z'n benen maar bij een tweede poging is het gelukt. Hij zit en komt weer bij, verontschuldigt zich voor 'dit ongemak' en ik verzeker hem dat het iedereen kan gebeuren en hij zich geen zorgen hoeft te maken.
De overdracht is geschied, de oude is omringd en gestut door het inmiddels aangestormde publiek, mijn taak zit erop, ik reken af en loop naar de deur. 
Dan word ik tegengehouden door een AH's-personeelslid en krijg een bos rode rozen in mijn handen gedrukt vanwege mijn bijstand in nood. Nu schreef is al eens eerder dat (zie:) bloemen niet aan mij zijn besteed. Maar deze verdomd sympathieke geste kan ik niet negeren.
Als ik weer bijna thuis ben gekomen kijk ik eerst of ik een aardige buurvrouw/man in de buurt zie om haar of hem spontaan het boeket te overhandigen maar op dat moment is er niemand te bekennen in de straat. Om te leuren met een bos dooie dienders heb ik ook geen zin en eenmaal op mijn woonadres haal ik dan maar een oude vaas -nog van mijn ouderlijke huis- uit het stof en schik tegen wil en dank het boeket.

                                       

Moraal van het verhaal: ben blij weer eens iets voor mijn medemens te betekenen. In ieder geval heb ik een aflaat verdiend en dat is in deze tijd niet niets.

***

vrijdag 8 juli 2016

Q 11

kleinzoon vandaag 11 lentes
...het was een mooi feest...





kleinzoon 10 jaar geleden




maandag 27 juni 2016

familieportret

zij gingen hun weegs
doch liefdevol verbonden
dierbaar samenzijn

***

in vogelvlucht door de jaren heen:
links op de foto mijn oudste (zeventien jaar oudere) broer 
- hij emigreerde in 1952 naar Canada en overleed in 1970- 
mijn broeroudste zus en oudere zus allen in leven
de jongste -het nakomertje- ben ik

oktober 1946


oktober 1966


1984
aan de piano...
Schubert


december 2001


januari 2007


januari 2016




juni 2016
links mijn twee zussen
rechts mijn broer

en tot slot:
An die Musik... (febr. 2010)





een 28 seconden flits op 16 november 2016 te Hoorn...

zondag 5 juni 2016

nog meer muizenissen

Ik vind muizen lieve diertjes. Mijn gastvrijheid is niet zo groot en onverwachte gasten kunnen me al helemaal gestolen worden. In een oud huis, zoals ik heb, trekken muizen zich daar echter niet veel van aan en vereren me regelmatig met hun bezoek. Geheid dat je zo'n grijs monster weg ziet schieten.
Soms moet je paal en perk stellen wanneer je weer eens gescharrel in de hoek van de kamer hoort om de geur des doods te vermijden. Van een muizenklem hou ik niet. Het is me een keer gebeurd, in een ver verleden, dat zo'n muis met z'n poot in de val zat: muis in huis 
Gisteren was het weer zover. Muis gevangen in een muisvriendelijke val. Ik spreek muis bemoedigend toe en vertel dat hij met een kwartier uitgelaten wordt. Daar gaan we dan... richting park.
Nietsvermoedend sta ik in het veelbelovende plantsoen des onheils, muis rent eindelijk bevrijd drie meter door het veld en een kauw vliegt uit de boom om met muis te spelen. Muis rent nog harder en oh schrik verderop een onvoorziene loerende kraai en een ekster, deze laatste, de snelste van het trio, schiet vanuit een es linea recta op de muis af, laat zich op mijn net verworven vriend vallen en ik zie nog net -tot mijn leedwezen- de vogel met mijn huismuis de lucht in vliegen.

donderdag 26 mei 2016

jesus sings the blues


als een locomotief...

donderdag 19 mei 2016

vurige tongen

op Ruigoord vindt met Pinksteren
het jaarlijkse feestje plaats
van de heilige geest 
die nedergedaald is in de gedaante van
boven de hoofden der apostelen

ik werd uitgenodigd 
om bij improv enige gedichten voor te dragen

gedragen door begeleidende muziek
ontstond er een extra dimensie
zowel het improvisatieorkest als ik
konden 'los gaan'
op mijn voordracht




en dan de filmopname
het geluid laat enigszins te wensen over 
vandaar
voor de duidelijkheid nog eens
mijn voorgedragen gedichten:




hieronder een algemene indruk




vrijdag 13 mei 2016

Pampus

het werd tijd om kleinzoon het fort te laten zien
op PAMPUS
was het twee jaar terug zo'n rustige reis
kun je deze keer 
met de meivakantie 
spreken van een ware exodus
van kleurrijk gezelschap
en veel kinderen



zie ook vorig jaar onze rondvaarttocht

woensdag 4 mei 2016

Sophia van 't Ende


afscheidsrede voor Sophia

Die van Daar boog zich over haar en zag dat het goed was
Wie van Waar had deze oorzakelijkheid besloten

 
deze zin, door jou bedacht, zou het begin zijn
van een boek dat we ooit samen zouden schrijven
het is er niet van gekomen

1976 een heftig jaar
van scheiden en ontmoeten
een weekend verschilsdenken in Eesveen 

jij woonde een paar weken bij mij in huis
hoogtepunt in spiritualiteiten én spiritualiën
swingen in de Kosmos

trippen blowen
dansen op de bar
only rock & roll

wij tekenden voor een hoge leeftijd
samen 165: jij 80, ik 85
het is er nooit van gekomen

dit voorjaar bij mooi weer
zouden we een terrasje pakken
het zal er nooit meer van komen

Sooph, ik schenk je een bloem 
geplukt uit eigen tuin

herinneringen *met filmpjes:

(klik)

door de ballotage
waarover spraken zij
onbaatzuchtige liefde
één heer en vier dames
egmond
 sooph
 zus en zoo

onderstaande foto's 
1995-2005 







en dan... één van onze favoriete (swing)nummers:


gepubliceerd op de website van de Kosmos

***

maandag 25 april 2016

Lonnie Mack

wonderlijk...
ik hoor alle media 
wanneer er een beroemd rock/bluesmuzikant
is overleden

echter...
donderdag 21 april
op dezelfde dag als Prince 
blies Lonnie Mack zijn laatste adem uit

vandaag (slechts) in de Volkskrant gelezen:





woensdag 23 maart 2016

heimwee en toekomst



vol weemoed en verlangen
blik ik terug, niet zelden
naar tijden van weleer
gelijk mijn vader zaliger vertelde

over die goeie ouwe tijd
die nimmer heeft bestaan
nooit zouden deze woorden mijn lippen beroeren
daar was gewoon geen denken aan

de ouwe verweet ik geregeld
niet mee te gaan met zijn tijd
tegenwoordig hoor ik regelmatig
hetzelfde verwijt

waar zijn de scherpe observators
de denkers van nu
ik kom ze zelden tegen
wel veel en vaak de parvenu

de culturele en seksuele revolutie
Miles Davis in de Phonobar
existentialisten en bohémiens
filosoferend, inspirerend, provocerend, vernieuwend en bizar

protestliederen te kust en te keur, een eigen mening
weg van bekrompen moraal, conservatisme en kleinburgerlijke stand
kunst, cultuur, muziek een verademing
wij leefden in een vrij en progressief land

cabaretiers leefden zich uit
simplistisch verbond gaf z'n ongezouten mening
in gedaante- en gedachtewisseling
toch kende een ieder z'n eigen verantwoording

vol weemoed en verlangen
blik ik terug, niet zelden
naar tijden van weleer
gelijk mijn vader zaliger vertelde

als ik kijk naar onze doorsnee mens
wordt het me wat triest te moede
'k mis de jeugdige bevlogenheid
ondanks materiële rijkdom, geestelijke armoede 

de huidige muziek
ik snap er niets meer van
geef mij maar de blues en rock
Bach en Schubert zo nu en dan 


vrijheid van meningsuiting
worden we ook al in beperkt
kop dicht en mond gesnoerd
of je bent als verdachte gebrandmerkt 


overheersing en schending van privacy en ethiek
verboden van regering en controle door de overheid
plaatsen van camera's alom
zogenaamd voor onze veiligheid 


popularisering der mensheid in taalkunde en wetenschap
waar blijven de intellectuelen
een vervlakte samenleving, recht van de sterkste
graaiers, zakkenvullers, geen houvast en vele luchtkastelen 


democratie staat onder druk 
vernietiging der verzorgingsstaat 
botsende culturen, fundamentalisme rukt op 
een wereld van geld, macht, haat 

afbrokkeling van normen en waarden 
de smartphone en zijn zombie 
teloorgang verval verwording 
contactgestoord, pretentie, pedanterie 

het volk dom gehouden 
voor de afgod van z'n verslaving 
de buis met stompzinnige programma's en lomp amusement 
blasé ten ondergaand aan z'n eigen beschaving 

het gepeupel klaagt en mort 
en om nog even door te drenzen 
mag ik hopen voor straks 
een kabinet van wijze mensen 

wanneer wordt heimwee een toekomst 
vraag ik mij hier en heden af 
een levenslang meedragende nostalgie 
realiseer ik mij achteraf