donderdag 18 augustus 2016

op en onderweg

akkers en velden
van arcadische schoonheid
viervoeters vogels


donderdag 4 augustus 2016

Pesca

In het voormalige Rozentheater op de Rozengracht opende Pesca twee maanden geleden de deuren.
Een gelegenheid om vis te eten.
Het concept is nieuw in Amsterdam, heb ik me laten vertellen. De ideeën werden geboren in Barcelona en aldaar geïnspireerd loopt de tent als een goed gesmeerde locomotief.
Voor mij als groot liefhebber van vis -iedere dag een haring- een uitdaging om deze eetgelegenheid te bezoeken.

Bij binnenkomst valt je oog onmiddellijk op een lange toonbank met een grote sortering vis uitgestald op ijs. Ik waan me bij een marktkraam.
Een charmante jonge dame treedt me tegemoet, verwelkomt me en begeleidt me naar een smalle bar waar aan beide zijden krukken staan. Een glas cava om mee te beginnen lijkt me wel wat.
Inmiddels is mijn tafelgenote gearriveerd en onder het genot van het sprankelende vocht wordt ons geduldig Pesca's concept verteld.

We gaan terug naar de marktplaats, op een groot bord kun je lezen wat de vis van de dag is. De variatie is groot, mogelijkheden legio. Een enthousiaste jongeman adviseert, zo je wil, en snijdt de vis van het grote stuk in de hoeveelheid die je wenst.
Dan gaan we naar de bar en zoeken onze wijn uit waarna we een tafel uitzoeken.
De meegekregen pieper laat horen wanneer je je gerecht uit de keuken kunt op komen halen. Op ons verzoek komt de vis in etappes op tafel.
Kwalitatief hoogwaardig.
De wijn is eveneens niet te versmaden maar op de seizoens groente is de kok met het zoutvaatje uitgeschoten. Na een aanmerking hierover wordt dit echter ruimschoots vergoed door een nieuwe portie.
Het enige minpunt is de akoestiek: je kunt je eigen woorden amper verstaan door de muziek en kakofonie rondom. Natafelen is er eveneens niet bij want de koffie wordt gedronken aan een kleine bar.

...conclusie: 
absoluut de moeite waard om dit sfeervolle etablissement te bezoeken...



woensdag 27 juli 2016

de Belhamel

wij zitten een jaar later
in hetzelfde restaurant De Belhamel 
lees: vriendschap van zestigjarige duur

Stella nodigde drie van haar vrienden uit voor een etentje om de verjaardag te herdenken van haar onlangs overleden echtgenoot. In goede herinnering toosten we op hem, het verleden, het nu en de tijd die nog gaat komen.
Het was wederom een groot genoegen, het eten was voortreffelijk, de wijnen uitstekend, een fantastisch restaurant en een charmante ober.

donderdag 21 juli 2016

de barmhartige Samaritaan

Dan loop je naar de kassa van de grootste supermarkt van Nederland en zakt er voor je neus een oudere man door zijn benen. Niet verwonderlijk met deze tropische temperatuur. Wellicht door de hitte bevangen en dan in de op volle toeren draaiende airco krijg je het al snel te pakken. De man ligt er vreemd verwrongen bij, een lijkwit gezicht met angstige ogen.
Zo goed en zo kwaad als het gaat, ondersteun ik hem. 
Aan de andere zijde heeft een jonge man zich over de getroffene ontfermd en hij ligt in onze armen. Inmiddels is het AH-personeel gemobiliseerd, de ambulance wordt gebeld, water aangedragen en een doosje druivensuiker opengescheurd. Dan komt er een bureaustoel aangerold, het duurt even voordat deze in de laagste stand staat en vervolgens proberen we hem op de stoel te hijsen. Onmiddellijk zakt hij weer door z'n benen maar bij een tweede poging is het gelukt. Hij zit en komt weer bij, verontschuldigt zich voor 'dit ongemak' en ik verzeker hem dat het iedereen kan gebeuren en hij zich geen zorgen hoeft te maken.
De overdracht is geschied, de oude is omringd en gestut door het inmiddels aangestormde publiek, mijn taak zit erop, ik reken af en loop naar de deur. 
Dan word ik tegengehouden door een AH's-personeelslid en krijg een bos rode rozen in mijn handen gedrukt vanwege mijn bijstand in nood. Nu schreef is al eens eerder dat (zie:) bloemen niet aan mij zijn besteed. Maar deze verdomd sympathieke geste kan ik niet negeren.
Als ik weer bijna thuis ben gekomen kijk ik eerst of ik een aardige buurvrouw/man in de buurt zie om haar of hem spontaan het boeket te overhandigen maar op dat moment is er niemand te bekennen in de straat. Om te leuren met een bos dooie dienders heb ik ook geen zin en eenmaal op mijn woonadres haal ik dan maar een oude vaas -nog van mijn ouderlijke huis- uit het stof en schik tegen wil en dank het boeket.

                                       

Moraal van het verhaal: ben blij weer eens iets voor mijn medemens te betekenen. In ieder geval heb ik een aflaat verdiend en dat is in deze tijd niet niets.

***

vrijdag 8 juli 2016

Q 11

kleinzoon vandaag 11 lentes
...het was een mooi feest...




kleinzoon 10 jaar geleden




maandag 27 juni 2016

familieportret

zij gingen hun weegs
doch liefdevol verbonden
dierbaar samenzijn

***

in vogelvlucht door de jaren heen:
links op de foto mijn oudste (zeventien jaar oudere) broer 
- hij emigreerde in 1952 naar Canada en overleed in 1970- 
mijn broeroudste zus en oudere zus allen in leven
de jongste -het nakomertje- ben ik

oktober 1946


oktober 1966


1984
aan de piano...
Schubert


december 2001


januari 2007


januari 2016




juni 2016
links mijn twee zussen
rechts mijn broer

en tot slot:
An die Musik... (febr. 2010)

zondag 5 juni 2016

nog meer muizenissen

Ik vind muizen lieve diertjes. Mijn gastvrijheid is niet zo groot en onverwachte gasten kunnen me al helemaal gestolen worden. In een oud huis, zoals ik heb, trekken muizen zich daar echter niet veel van aan en vereren me regelmatig met hun bezoek. Geheid dat je zo'n grijs monster weg ziet schieten.
Soms moet je paal en perk stellen wanneer je weer eens gescharrel in de hoek van de kamer hoort om de geur des doods te vermijden. Van een muizenklem hou ik niet. Het is me een keer gebeurd, in een ver verleden, dat zo'n muis met z'n poot in de val zat: muis in huis 
Gisteren was het weer zover. Muis gevangen in een muisvriendelijke val. Ik spreek muis bemoedigend toe en vertel dat hij met een kwartier uitgelaten wordt. Daar gaan we dan... richting park.
Nietsvermoedend sta ik in het veelbelovende plantsoen des onheils, muis rent eindelijk bevrijd drie meter door het veld en een kauw vliegt uit de boom om met muis te spelen. Muis rent nog harder en oh schrik verderop een onvoorziene loerende kraai en een ekster, deze laatste, de snelste van het trio, schiet vanuit een es linea recta op de muis af, laat zich op mijn net verworven vriend vallen en ik zie nog net -tot mijn leedwezen- de vogel met mijn huismuis de lucht in vliegen.

donderdag 26 mei 2016

jesus sings the blues


als een locomotief...

donderdag 19 mei 2016

vurige tongen

op Ruigoord vindt met Pinksteren
het jaarlijkse feestje plaats
van de heilige geest 
die nedergedaald is in de gedaante van
boven de hoofden der apostelen

ik werd uitgenodigd 
om bij improv enige gedichten voor te dragen

gedragen door begeleidende muziek
ontstond er een extra dimensie
zowel het improvisatieorkest als ik
konden 'los gaan'
op mijn voordracht




en dan de filmopname
het geluid laat enigszins te wensen over 
vandaar
voor de duidelijkheid nog eens
mijn voorgedragen gedichten:




hieronder een algemene indruk


vrijdag 13 mei 2016

Pampus

het werd tijd om kleinzoon het fort te laten zien
op PAMPUS
was het twee jaar terug zo'n rustige reis
kun je deze keer 
met de meivakantie 
spreken van een ware exodus
van kleurrijk gezelschap
en veel kinderen


zie ook vorig jaar onze rondvaarttocht