zondag 30 december 2018

van de oud en de nieuw


in een wereld waar kortzichtigheid hoogtij viert
het mensdom dwaasheid prefereert boven wijsheid

blindheid van het establishment
hedendaagse vertrutting der maatschappij

ingeruild voor vrijheid van meningsuiting
teloorgang van Het Woord en de bespiegeling

moge  daar

een mistig uitzicht
helder inzicht brengen

***
eS van eSSen


zaterdag 22 september 2018

een doordeweekse dag...

 






onlangs aangesproken door een fotograaf
bij café 't Monumentje 
hij wilde enige foto's van me maken
met uitdrukkelijk verzoek
niet poseren

foto's:

***

zondag 15 juli 2018

open brief aan Femke Halsema

Beste mevrouw Halsema,  

Wat buitengemeen plezierig dat u burgemeester-eS van Amsterdam bent geworden. 
Dat komt goed uit. De stad hunkert namelijk naar een beter milieu. Het zal u niet ontgaan zijn dat wij hier in de hoofdstad van Nederland een overdosis aan fijnstof hebben en daardoor een sterk vervuild en ongezond leefklimaat. Ik als geboren en getogen Amsterdammer -met een referentiekader uit de jaren zestig/zeventig- erger me hier groen, geel en vooral grijs aan. 

*Op de eerste plaats zou het wellicht een optie zijn om Schiphol boven ons hoofd weg te halen. De kerosine uitstoot van het vliegend verkeer blijkt ernstiger te zijn dan 'men' vermoedt.

*En dan... die onzinnige en vervuilende talloze scooters die je van de sokken rijden. Op het fietspad is men zijn leven niet meer zeker maar ook op de rijbaan haalt 'men' rechts in. 

*Daarbij de fietser ook maar gelijk ernstig aanspreken op zijn/haar verantwoordelijkheidsgevoel: laat het goddelijke mobieltje -een obsessieve plaag van deze tijd- in de zak zitten en niet tijdens het rijden appen of telefoneren en zonder of met kind voor- en/of-achter op de fiets door het rode licht rijden. Nu we het toch over fietsen hebben: wat had u gedacht van de overmaat aan toeristen die trillend en wankelend fietspogingen ondernemen op de weg of je spookrijdend tegemoet snellen.

Ik vrees nog lang niet klaar te zijn met mijn tirade...

*Alle pleziervaartuigjes met hun schadelijke uitstoot; joelend en juichende overlast door onze Amsterdamse grachten, kades en vaarten.

*Een overdaad aan taxi's: in grote getale scheuren ze door de stad (zonder passagiers!) hongerig op zoek naar hun prooi.

*Busjes om de postpakketten te bezorgen voor alle yuppen die niet thuis zijn: ach, geef het maar af bij de buren... Waarom geen afhaal/distributiecentrum voor deze verspillende idiotie?

*Vrachtwagens die je de weg versperren met hun uitlaatgassen en eveneens de auto. Ik pleit voor alle stadsdelen: autoluw en ook hier: strenge straffen op mobieltjes achter het stuur.

Inmiddels zie ik enige kennissen om mij heen die (bijna) stikken van de benauwdheid. Niet alleen vanwege de toenemende pollenallergie en algehele droogte maar ook per definitie van de fijnstof veroorzaakt door hierboven omschreven.

*De 'groen'-stroken liggen er geel-verdord bij en -bijvoorbeeld- in de Jan van Galenstraat -maar ook elders in de stad- verliezen de bomen de bladeren; kale takken in juli! 
Waarom niet vanuit de nabijgelegen Kostverlorenvaart via (brand)slangen de boel bewateren. 

*Zet het politiecorps in beweging. Plaats een overdaad aan blauw en vooral strenge handhaving op straat. Het verdient zichzelf terug door de bekeuringen en boetes die ze kunnen uitdelen.
Heropen de meldplaatsen van criminaliteit, diefstal, aanranding, verkrachting, overval en mishandeling. En pak alle 'verwarde mensen' op en aan.
De mens moet helaas... heropgevoed worden. 
Een ouderwetse truc: straffen en belonen... het werkt.
Wellicht creëren we op deze wijze voor iedereen een leefbare stad.

*En tot slot: dat er nog geen verbod is op het levensgevaarlijke, zinloze en zeer vervuilende jaarlijkse vuurwerk is mij compleet een raadsel.

Mevrouw Halsema, U, ex fractievoorzitter van GroenLinks, doe er wat aan!

met vriendelijke groet
eS van eSSen

***








zondag 10 juni 2018

aan de bridgetafel

Dat bridgen niet zomaar een kaartspelletje is, weet iedereen en dat het niet alleen door notabelen en theetantes wordt gespeeld is ook inmiddels duidelijk. Bridge is een denk- en geheugentraining en eigenlijk geschikt voor een ieder die z'n grijze hersenmassa wil scherpen. Het bijzondere van bridge is de ontmoeting met vele mensen van divers pluimage. Van professor tot taxichauffeur, van kunstenaar tot kantoorklerk, allen met hetzelfde doel.
Een verhandeling over het bridgen is niet zo interessant voor de niet-bridger, graag zou ik het willen hebben over het gedrag aan de bridgetafel.
Bridgen doe je samen met een partner. Uit ervaring kan ik alvast zeggen dat het niet aan te raden is je eigen man/vrouw, vriend/vriendin als bridgepartner uit te kiezen. Menig huwelijk heb ik zien stranden of op een echtscheiding uitlopen. Men permitteert zich doorgaans binnen de huwelijks- of vriendschapseigenheid een vitten en verwijten waar de respectievelijke gade niet goed van wordt en vice versa met als gevolg twee chagrijnige kijvende koppen aan tafel.
Het bridgen zelf bestaat uit twee delen: het bieden en het spelen.
De clou van het bieden is om goed te kijken en luisteren naar wat je partner en de tegenstanders -in een codetaal- te vertellen hebben. De slechte bieders zijn dan ook diegenen die zich verliezen in een egotrip en uitsluitend oog hebben voor hun eigen hand.
Tussen de bedrijven door vind ik het interessant om ook mijn medebridgers gade te slaan waardoor het nodige mij is opgevallen. Een veelheid aan houding, gedrag en manifestatie. Als de concentratie toeneemt en men verdiept is in het spel heb ik de volgende geluiden en bewegingen waargenomen:  fluiten tussen de tanden, sissen, diep zuchten, roffelen met de vingers op tafel, hijgen, blazen, binnensmonds mompelen, op de stoel verschuiven, rechtop gaan zitten, gesticuleren en al vingerwijzend tellen, briesen, trillen, beven.
Hoewel een pokerface voorwaarde is, is het tegendeel vaak de werkelijkheid. Overeenkomstig het spel lees je doorgaans op de gezichten van menig speler wat ze in hun handen hebben: goede of slechte kaarten.
Er zijn snelle en trage spelers. De wikkers en wegers brengen de bliksemspelers vaak tot wanhoop vanwege hun getreuzel.
Ikzelf verlies mijn concentratie als er te lang wordt nagedacht. Tot slot de stoorzender oeverloos nakaarten, daar zullen we het helemaal maar niet meer over hebben.


cartoon Peter van Straaten

zondag 20 mei 2018

wat is wijsheid


daar waar

patronen van verwachting
op lage pit branden

ambities gesmolten
in wassend water

verwondering alom
door ledigheid omringd

dames van de pot gerukt
heren van het potentieel
existeren in mistig moeras

daar, ja daar
muteert waan in wijsheid

zaterdag 5 mei 2018

Het Open Huis

op 29 april j.l. vierden wij het 50-jarig Jubileum van
de vaartocht vond plaats met 'MS Jordaanboot'
wij als genodigden
-o.a. diverse leden van bridgeclub de Binnenstad-
werden vermaakt met
Amsterdamse zangers
een muziek bingo
en
zongen mee met allerlei
Amsterdamse smartlappen

aansluitend een 3 gangen buffet

het was een mooi memorabel feest
vreugd en jolijt
getuige onderstaande impressies






dinsdag 3 april 2018

het voorjaar is er weer...

Opvallend is het lyrisch beschrijven van de lente door een aantal troubadours, dichters en nieuwslezers. 
De bijtjes en bloempjes, lammetjes en kalfjes staan in hoog aanzien en menigeen kweelt over het voorjaar waar momenteel al enigszins iets van te merken is.
Het eerste kievitsei is onlangs in Zuid-Holland gevonden.
Rondom mij hoorde ik zeuren over het slechte weer en de koude vroeg vallende Paasdagen. 

Met z'n allen hadden ze de uitpuilende terrassen willen bestormen om vooral geen zonnestraaltje te hoeven missen of met grote getale de overvolle stranden bezetten en zich verdringen om de beste plek. Een bungalow huren bij sporthuis Centrum zat er ook al niet in. Neen, gefrustreerd verveelde men zich met Pasen voor de buis en achter de kachel.

Ook ik trok vandaag de natuur in met de gedachte heerlijk door de polder te rijden om ergens op een rustig terras te genieten van mijn drankje en een sprankje zon.
Ik had het kúnnen weten.
Wielrenners zijn massaal uitgetrokken om hun extra vetpondjes eraf te racen. Met een idioot harde vaart, soms vier man zij aan zij, komen ze je tegemoet of versperren je de weg met hun gladjanus broekjes strakgetrokken in het kruis. Ik heb al zo'n hekel aan uniform maar deze achterlijke uitdossing is helemaal niet te verteren. In het ergste geval blijf je achter zo'n reet plakken en gaan ze met de grootste moeite aan de kant.
Ook de hardlopers laten van zich weten. Rennend, huppelend en hijgend in het zweet banen zij zich een weg door het land. Sportief Nederland is weer volop in beweging.

De lente is niet mijn favoriete jaargetijde.
Ik hou meer van het najaar, het verval. Daar waar de meeste mensen depressief worden, maakt het mij juist beschouwend en geeft me een overmaat aan inspiratie. De vlagen en stormen na een drukkende warme zomer zijn bevrijdend. Ik kijk graag naar de vallende bladeren en kaal wordende takken. Opvallend is dat de meest ingrijpende gebeurtenissen in mijn leven zich hebben afgespeeld in de herfst, zowel de hoogte- als dieptepunten. Van verliefdheid, prille liefdes en vernieuwing tot scheiding, verlies en dood.
Ook de winter is niet te versmaden. Helaas mis ik de koude winters van vroeger. Ik kan me herinneren dat ik als kind met mijn vader over de Amstel schaatste bij twintig graden vorst. Dikke kranten onder onze truien tegen de kou...

zondag 1 april 2018

verrijzenis


Opa Olivier was geen verliezer. Hij had zijn leven gestreden voor God, Volk en Vaderland. De strijd tussen recht en onrecht was zijn stokpaardje.
Ik jaag farizeeërs, schriftgeleerden en huichelaars mijn tempel uit, was zijn veel gehoord adagium. Daarmee gaf hij te kennen: wees oprecht, draai er niet omheen.
Hij had een hekel aan schijnheiligheid en haatte hoogmoed en arrogantie. Was hij het slachtoffer van zijn hoge leeftijd geworden waar werkelijkheid en verbeelding door elkaar heenliepen of was hij een ziener?
Opa Olivier liep doorgaans op een schoen en een slof. Hij was de held van Huize Sint Petrus. Hij had de respectabele leeftijd van 105 bereikt en had als oudste bewoner privileges verworven. Opa Olivier waande zich het eeuwige leven en zag zich als Gods Zoon.
Afgelopen goede vrijdag ging ik naar het bejaardentehuis. Daar zat opa Olivier met de doornenkroon op zijn hoofd, Christus Zelf te wezen. Hij had twaalf oude mannen om zich heen verzameld.
Aangenaam, de bende van twaalf mijn apostelen, zei hij met enige stemverheffing. Hij stond erop om die middag aan het kruis genageld te worden. Dan zou hij als lam Gods de zonde van de wereld wegwassen, had hij gepreveld. De mensheid zou zonder gewin of verlies voortgang maken. Als hij zou overlijden, moest men hem in doeken wikkelen en zou zijn begrafenis in aanwezigheid van zijn engelen -de bejaarden- moeten plaatsvinden, had hij verder gemompeld.
Alles in het juiste midden, opa? vroeg ik.
Alle hens aan dek, fluisterde opa Olivier die bijna verdronk in de oceaan van het  leven.
Tot ziens bij de wederopstanding, waren zijn laatste woorden.
Met Pasen is hij ten hemel gestegen.

zaterdag 17 februari 2018

terwijl zij heden verjaart...

geniet dit
geboren en getogen
vrijheidsbeest
zonder censuur
open en bloot
onversluierd
ongesluierd
zonder omwegen
meer dan zeven decennia
Het Leven

***