In de binnenstad verrezen beeldbepalende gebouwen als het Centraal Station en de Beurs van Berlage.
De industrie en de havens groeiden, maar tegelijk verkrotte de oude stad en was er veel armoede.
Voor het eerst was het technisch mogelijk dit alles op foto vast te leggen.
Onderzoek in fotografiecollecties van musea en archieven heeft een schat aan onbekende beelden opgeleverd.
Naast foto’s van bekende fotografen zoals George Hendrik Breitner, Jacob Olie en Bernard Eilers toont Amsterdam 1900 verrassende beelden van onbekende of inmiddels vergeten fotografen.
De bezoeker krijgt een uniek overzicht van deze periode, van de stad, het dagelijks leven en de fotografie in Amsterdam...
De zaterdagmarkt: een wekelijks gebeuren waar van alles te beleven is.
Vandaag -op de Lindengracht- beginnen we met een immer verliefd stel, een paar in de echt, eveneens bekend als bridgepaar op mijn wekelijkse bridgeavond. Zij verkopen zelfgemaakte sieraden.
Vervolgens doen we de visstal van Kees aan waar ik onlangs een item aan wijdde: plek zat
Tegenover de visstal staat Lieke met knollen, bieten, penen, aardappelen en rapen.
Boerenkaas haal ik in alle soorten bij een van mijn favoriete stallen: Holland Kaascentrum en de (rook)worsten van Mastenbroek, op bijgaande filmopnames te zien, zijn niet te versmaden.
Na enige marktgezichten steken we via de Eerste Goudsbloemdwarsstraat over naar de Noordermarkt. Deze claimt biologisch te zijn. In vogelvlucht gaan hier de stallen aan je voorbij en staan we stil bij de kraam met geitenkaasjes van eigen geitenboerderij. Het zuurdesembrood van de stal daartegenover is van 'ouderwets' makelij en op de hoek kun je heerlijke Zwaluw en Bastiaanse kaas bekomen.
Vervolgens een gang door de Westerstraat met een snelle kijk in voorbijgaande winkels. Op 't einde een kort bezoek aan het door mij regelmatig bezochte café 't Monumentje
Tot slot: Jacob Hooy voor al uw kruiden en vitamines, klachten en kwalen.
De eerste negentien jaren van mijn leven heb ik doorgebracht in de Vechtstraat - rivierenbuurt. Mijn ingezonden verhalenaan de makers van de website van de Zuidelijke Wandelweg getuigen hiervan.
Sinds juli 2014 bridge ik met veel plezier in mijn voormalige kleuterschool. Heden ten dage het Huis van de Wijk.
Toen ik voor het eerst -decennia later- dit gebouw betrad werd ik zowaar door nostalgie bevangen. Dezelfde marmeren trappen, de ramen -glas en lood- en de vensters met nog oude handgrepen, net als toen...
Een ieder die geïnteresseerd is in de geschiedenis van de Thomas van Aquinokerk in de Rijnstraat raad ik aan dit item (rood cursief) te lezen.
Hieronder een compilatie van mijn wekelijkse bridgeavonturen...
... de laatste shots zijn genomen om de hoek, in de Vechtstraat, waar ooit het voormalige nonnenklooster huisde...
In het voormalige Rozentheater op de Rozengracht opende Pesca twee maanden geleden de deuren.
Een gelegenheid om vis te eten.
Het concept is nieuw in Amsterdam, heb ik me laten vertellen. De ideeën werden geboren in Barcelona en aldaar geïnspireerd loopt de tent als een goed gesmeerde locomotief.
Voor mij als groot liefhebber van vis -iedere dag een haring- een uitdaging om deze eetgelegenheid te bezoeken.
Bij binnenkomst valt je oog onmiddellijk op een lange toonbank met een grote sortering vis uitgestald op ijs. Ik waan me bij een marktkraam.
Een charmante jonge dame treedt me tegemoet, verwelkomt me en begeleidt me naar een smalle bar waar aan beide zijden krukken staan. Een glas cava om mee te beginnen lijkt me wel wat.
Inmiddels is mijn tafelgenote gearriveerd en onder het genot van het sprankelende vocht wordt ons geduldig Pesca's concept verteld.
We gaan terug naar de marktplaats, op een groot bord kun je lezen wat de vis van de dag is. De variatie is groot, mogelijkheden legio. Een enthousiaste jongeman adviseert, zo je wil, en snijdt de vis van het grote stuk in de hoeveelheid die je wenst.
Dan gaan we naar de bar en zoeken onze wijn uit waarna we een tafel uitzoeken.
De meegekregen pieper laat horen wanneer je je gerecht uit de keuken kunt op komen halen. Op ons verzoek komt de vis in etappes op tafel.
Kwalitatief hoogwaardig.
De wijn is eveneens niet te versmaden maar op de seizoens groente is de kok met het zoutvaatje uitgeschoten. Na een aanmerking hierover wordt dit echter ruimschoots vergoed door een nieuwe portie.
Het enige minpunt is de akoestiek: je kunt je eigen woorden amper verstaan door de muziek en kakofonie rondom. Natafelen is er eveneens niet bij want de koffie wordt gedronken aan een kleine bar.
...conclusie:
absoluut de moeite waard om dit sfeervolle etablissement te bezoeken...
