als ik muisstil ben
loop ik niet in de gaten
en zien ze me niet
zondag 2 oktober 2016
vrijdag 30 september 2016
plek zat
Mijn liefde voor vis is groot.
Elke dag bestaat m'n ontbijt -en lunch tegelijk- uit een haring. (uitgezonderd zondag)
Favoriete haringadressen zijn velerlei; ik ken alle visstallen van Amsterdam.
De nodige columns en gedichten heb ik dan ook aan zo'n haring besteed, ter inzage:
* ode aan een haring
* lokroep naast de stinkkrul
* aan de staart
* Pesca
Iedere zaterdag richt mijn gang zich naar de markt op de Lindengracht alwaar Kees met zijn collega's een viskraam bestiert.
Hij verkoopt uitsluitend dagverse vis en zijn haring staat hoog op m'n scorelijst. De (vette) vissen die ik graag eet zoals zalm, makreel, zeebaars, rode poon, mul en een scharretje op z'n tijd gaan bij mij de rookpan in, waarna ik ze in de olijfolie 'even' aanbak.
Het zijn alleraardigste Volendammers waar ik met veel plezier kom en het is per definitie een vrolijk volk. Zij weten van feesten en beesten. In de kroeg, op kermissen en partijen zingt Robin daar graag het hoogste lied.
Zie hieronder: Plek Zat!
Elke dag bestaat m'n ontbijt -en lunch tegelijk- uit een haring. (uitgezonderd zondag)
Favoriete haringadressen zijn velerlei; ik ken alle visstallen van Amsterdam.
De nodige columns en gedichten heb ik dan ook aan zo'n haring besteed, ter inzage:
* ode aan een haring
* lokroep naast de stinkkrul
* aan de staart
* Pesca
Iedere zaterdag richt mijn gang zich naar de markt op de Lindengracht alwaar Kees met zijn collega's een viskraam bestiert.
Hij verkoopt uitsluitend dagverse vis en zijn haring staat hoog op m'n scorelijst. De (vette) vissen die ik graag eet zoals zalm, makreel, zeebaars, rode poon, mul en een scharretje op z'n tijd gaan bij mij de rookpan in, waarna ik ze in de olijfolie 'even' aanbak.
Het zijn alleraardigste Volendammers waar ik met veel plezier kom en het is per definitie een vrolijk volk. Zij weten van feesten en beesten. In de kroeg, op kermissen en partijen zingt Robin daar graag het hoogste lied.
Zie hieronder: Plek Zat!
maandag 19 september 2016
eijlders 75 jaar
gisteren voorgedragen bij Eijlders
vanwege dit 75-jarig jubileum werd een 'diamanten bundel' uitgegeven
***
Ode aan Eijlders
vanwege dit 75-jarig jubileum werd een 'diamanten bundel' uitgegeven
***
Ode aan Eijlders
gezien de eerbare leeftijd van vijfenzeventig lentes
is en blijft Eijlders leeftijdsloos
zonder enige klacht of kwaal over de kroeglippen
kunnen wij generatiegenoten
met geschonden hoofd en gelichte schedel
hieraan reflecteren?
leven en jolijt in de herberg ter lering en vermaak
het glas geheven, drinkgelag
jouw scheuren en barsten onzichtbaar
wij genieten een scala aan liesbreuk
hypertensie, lange en jubeltenen
aambeien en prostaatvergroting
jouw kortademigheid niet hoorbaar
in een ambiance van discussie en debatten
ons euvel bronchitis, artritis, osteomyelitis
gal en nierstenen, ouderdomswratten
maar om even bij mezelf te blijven
een bestaan van ouder en toekomstloos
wijzer en weten
levensgenieten als grootste hobby
waarbij, lang leve Eijlders,
Bacchus en Dionysos graag bezochte gasten zijn
*** https://vimeo.com/183216772?ref=fb-share&1
*** foto en video: Tine van Wijk
zie ook: Eijlders dichters facebook
vrijdag 16 september 2016
de burger en de politiek
van links naar rechts of
door hond of kat gebeten
lood om oud ijzer
vele loze beloftes
eindeloos en oeverloos
dinsdag 13 september 2016
maandag 12 september 2016
rivierenbuurt
De eerste negentien jaren van mijn leven heb ik doorgebracht in de Vechtstraat - rivierenbuurt.
Mijn ingezonden verhalen aan de makers van de website van de Zuidelijke Wandelweg getuigen hiervan.
Sinds juli 2014 bridge ik met veel plezier in mijn voormalige kleuterschool. Heden ten dage het Huis van de Wijk.
Toen ik voor het eerst -decennia later- dit gebouw betrad werd ik zowaar door nostalgie bevangen. Dezelfde marmeren trappen, de ramen -glas en lood- en de vensters met nog oude handgrepen, net als toen...
Een ieder die geïnteresseerd is in de geschiedenis van de Thomas van Aquinokerk in de Rijnstraat raad ik aan dit item (rood cursief) te lezen.
Hieronder een compilatie van mijn wekelijkse bridgeavonturen...
... de laatste shots zijn genomen om de hoek, in de Vechtstraat, waar ooit het voormalige nonnenklooster huisde...
Mijn ingezonden verhalen aan de makers van de website van de Zuidelijke Wandelweg getuigen hiervan.
Sinds juli 2014 bridge ik met veel plezier in mijn voormalige kleuterschool. Heden ten dage het Huis van de Wijk.
Toen ik voor het eerst -decennia later- dit gebouw betrad werd ik zowaar door nostalgie bevangen. Dezelfde marmeren trappen, de ramen -glas en lood- en de vensters met nog oude handgrepen, net als toen...
Een ieder die geïnteresseerd is in de geschiedenis van de Thomas van Aquinokerk in de Rijnstraat raad ik aan dit item (rood cursief) te lezen.
Hieronder een compilatie van mijn wekelijkse bridgeavonturen...
... de laatste shots zijn genomen om de hoek, in de Vechtstraat, waar ooit het voormalige nonnenklooster huisde...
donderdag 8 september 2016
gescharrel
dat scharrelt maar raak
zij aan zij in harmonie
daar komt de haan aan
gekakel der kip
als muziek in de oren
dierlijk dartelen
... en dat alles in de fruittuin van west
vrijdag 2 september 2016
parrot from hell
en dit is henkie
gewassen en verzadigd
een en al vreugde
eerder vertoond in deze vogelgeschiedenis:
donderdag 18 augustus 2016
donderdag 4 augustus 2016
Pesca
In het voormalige Rozentheater op de Rozengracht opende Pesca twee maanden geleden de deuren.
Een gelegenheid om vis te eten.
Het concept is nieuw in Amsterdam, heb ik me laten vertellen. De ideeën werden geboren in Barcelona en aldaar geïnspireerd loopt de tent als een goed gesmeerde locomotief.
Voor mij als groot liefhebber van vis -iedere dag een haring- een uitdaging om deze eetgelegenheid te bezoeken.
Bij binnenkomst valt je oog onmiddellijk op een lange toonbank met een grote sortering vis uitgestald op ijs. Ik waan me bij een marktkraam.
Een charmante jonge dame treedt me tegemoet, verwelkomt me en begeleidt me naar een smalle bar waar aan beide zijden krukken staan. Een glas cava om mee te beginnen lijkt me wel wat.
Inmiddels is mijn tafelgenote gearriveerd en onder het genot van het sprankelende vocht wordt ons geduldig Pesca's concept verteld.
We gaan terug naar de marktplaats, op een groot bord kun je lezen wat de vis van de dag is. De variatie is groot, mogelijkheden legio. Een enthousiaste jongeman adviseert, zo je wil, en snijdt de vis van het grote stuk in de hoeveelheid die je wenst.
Dan gaan we naar de bar en zoeken onze wijn uit waarna we een tafel uitzoeken.
De meegekregen pieper laat horen wanneer je je gerecht uit de keuken kunt op komen halen. Op ons verzoek komt de vis in etappes op tafel.
Kwalitatief hoogwaardig.
De wijn is eveneens niet te versmaden maar op de seizoens groente is de kok met het zoutvaatje uitgeschoten. Na een aanmerking hierover wordt dit echter ruimschoots vergoed door een nieuwe portie.
Het enige minpunt is de akoestiek: je kunt je eigen woorden amper verstaan door de muziek en kakofonie rondom. Natafelen is er eveneens niet bij want de koffie wordt gedronken aan een kleine bar.
Een gelegenheid om vis te eten.
Het concept is nieuw in Amsterdam, heb ik me laten vertellen. De ideeën werden geboren in Barcelona en aldaar geïnspireerd loopt de tent als een goed gesmeerde locomotief.
Voor mij als groot liefhebber van vis -iedere dag een haring- een uitdaging om deze eetgelegenheid te bezoeken.
Bij binnenkomst valt je oog onmiddellijk op een lange toonbank met een grote sortering vis uitgestald op ijs. Ik waan me bij een marktkraam.
Een charmante jonge dame treedt me tegemoet, verwelkomt me en begeleidt me naar een smalle bar waar aan beide zijden krukken staan. Een glas cava om mee te beginnen lijkt me wel wat.
Inmiddels is mijn tafelgenote gearriveerd en onder het genot van het sprankelende vocht wordt ons geduldig Pesca's concept verteld.
We gaan terug naar de marktplaats, op een groot bord kun je lezen wat de vis van de dag is. De variatie is groot, mogelijkheden legio. Een enthousiaste jongeman adviseert, zo je wil, en snijdt de vis van het grote stuk in de hoeveelheid die je wenst.
Dan gaan we naar de bar en zoeken onze wijn uit waarna we een tafel uitzoeken.
De meegekregen pieper laat horen wanneer je je gerecht uit de keuken kunt op komen halen. Op ons verzoek komt de vis in etappes op tafel.
Kwalitatief hoogwaardig.
De wijn is eveneens niet te versmaden maar op de seizoens groente is de kok met het zoutvaatje uitgeschoten. Na een aanmerking hierover wordt dit echter ruimschoots vergoed door een nieuwe portie.
Het enige minpunt is de akoestiek: je kunt je eigen woorden amper verstaan door de muziek en kakofonie rondom. Natafelen is er eveneens niet bij want de koffie wordt gedronken aan een kleine bar.
...conclusie:
absoluut de moeite waard om dit sfeervolle etablissement te bezoeken...
woensdag 27 juli 2016
de Belhamel
wij zitten een jaar later
in hetzelfde restaurant De Belhamel
lees: vriendschap van zestigjarige duur
Stella nodigde drie van haar vrienden uit voor een etentje om de verjaardag te herdenken van haar onlangs overleden echtgenoot. In goede herinnering toosten we op hem, het verleden, het nu en de tijd die nog gaat komen.
Het was wederom een groot genoegen, het eten was voortreffelijk, de wijnen uitstekend, een fantastisch restaurant en een charmante ober.
in hetzelfde restaurant De Belhamel
lees: vriendschap van zestigjarige duur
Stella nodigde drie van haar vrienden uit voor een etentje om de verjaardag te herdenken van haar onlangs overleden echtgenoot. In goede herinnering toosten we op hem, het verleden, het nu en de tijd die nog gaat komen.
Het was wederom een groot genoegen, het eten was voortreffelijk, de wijnen uitstekend, een fantastisch restaurant en een charmante ober.
donderdag 21 juli 2016
de barmhartige Samaritaan
Dan loop je naar de kassa van de grootste supermarkt van Nederland en zakt er voor je neus een oudere man door zijn benen. Niet verwonderlijk met deze tropische temperatuur. Wellicht door de hitte bevangen en dan in de op volle toeren draaiende airco krijg je het al snel te pakken. De man ligt er vreemd verwrongen bij, een lijkwit gezicht met angstige ogen.
Zo goed en zo kwaad als het gaat, ondersteun ik hem.
Aan de andere zijde heeft een jonge man zich over de getroffene ontfermd en hij ligt in onze armen. Inmiddels is het AH-personeel gemobiliseerd, de ambulance wordt gebeld, water aangedragen en een doosje druivensuiker opengescheurd. Dan komt er een bureaustoel aangerold, het duurt even voordat deze in de laagste stand staat en vervolgens proberen we hem op de stoel te hijsen. Onmiddellijk zakt hij weer door z'n benen maar bij een tweede poging is het gelukt. Hij zit en komt weer bij, verontschuldigt zich voor 'dit ongemak' en ik verzeker hem dat het iedereen kan gebeuren en hij zich geen zorgen hoeft te maken.
De overdracht is geschied, de oude is omringd en gestut door het inmiddels aangestormde publiek, mijn taak zit erop, ik reken af en loop naar de deur.
Dan word ik tegengehouden door een AH's-personeelslid en krijg een bos rode rozen in mijn handen gedrukt vanwege mijn bijstand in nood. Nu schreef is al eens eerder dat (zie:) bloemen niet aan mij zijn besteed. Maar deze verdomd sympathieke geste kan ik niet negeren.
Als ik weer bijna thuis ben gekomen kijk ik eerst of ik een aardige buurvrouw/man in de buurt zie om haar of hem spontaan het boeket te overhandigen maar op dat moment is er niemand te bekennen in de straat. Om te leuren met een bos dooie dienders heb ik ook geen zin en eenmaal op mijn woonadres haal ik dan maar een oude vaas -nog van mijn ouderlijke huis- uit het stof en schik tegen wil en dank het boeket.
Moraal van het verhaal: ben blij weer eens iets voor mijn medemens te betekenen. In ieder geval heb ik een aflaat verdiend en dat is in deze tijd niet niets.
***
Zo goed en zo kwaad als het gaat, ondersteun ik hem.
Aan de andere zijde heeft een jonge man zich over de getroffene ontfermd en hij ligt in onze armen. Inmiddels is het AH-personeel gemobiliseerd, de ambulance wordt gebeld, water aangedragen en een doosje druivensuiker opengescheurd. Dan komt er een bureaustoel aangerold, het duurt even voordat deze in de laagste stand staat en vervolgens proberen we hem op de stoel te hijsen. Onmiddellijk zakt hij weer door z'n benen maar bij een tweede poging is het gelukt. Hij zit en komt weer bij, verontschuldigt zich voor 'dit ongemak' en ik verzeker hem dat het iedereen kan gebeuren en hij zich geen zorgen hoeft te maken.
De overdracht is geschied, de oude is omringd en gestut door het inmiddels aangestormde publiek, mijn taak zit erop, ik reken af en loop naar de deur.
Dan word ik tegengehouden door een AH's-personeelslid en krijg een bos rode rozen in mijn handen gedrukt vanwege mijn bijstand in nood. Nu schreef is al eens eerder dat (zie:) bloemen niet aan mij zijn besteed. Maar deze verdomd sympathieke geste kan ik niet negeren.
Als ik weer bijna thuis ben gekomen kijk ik eerst of ik een aardige buurvrouw/man in de buurt zie om haar of hem spontaan het boeket te overhandigen maar op dat moment is er niemand te bekennen in de straat. Om te leuren met een bos dooie dienders heb ik ook geen zin en eenmaal op mijn woonadres haal ik dan maar een oude vaas -nog van mijn ouderlijke huis- uit het stof en schik tegen wil en dank het boeket.
Moraal van het verhaal: ben blij weer eens iets voor mijn medemens te betekenen. In ieder geval heb ik een aflaat verdiend en dat is in deze tijd niet niets.
***
maandag 27 juni 2016
familieportret
zij gingen hun weegs
doch liefdevol verbonden
dierbaar samenzijn
***
in vogelvlucht door de jaren heen:
links op de foto mijn oudste (zeventien jaar oudere) broer
- hij emigreerde in 1952 naar Canada en overleed in 1970-
mijn broer, oudste zus en oudere zus allen in leven
de jongste -het nakomertje- ben ik
oktober 1946
oktober 1966
1984
aan de piano...
Schubert
december 2001
januari 2007
januari 2016
juni 2016
links mijn twee zussen
rechts mijn broer
en tot slot:
An die Musik... (febr. 2010)
een 28 seconden flits op 16 november 2016 te Hoorn...
zondag 5 juni 2016
nog meer muizenissen
Ik vind muizen lieve
diertjes. Mijn gastvrijheid is niet zo groot en onverwachte gasten kunnen me al helemaal gestolen worden. In
een oud huis, zoals ik heb, trekken muizen zich daar echter niet veel van
aan en vereren me regelmatig met hun bezoek. Geheid dat je zo'n grijs monster weg ziet schieten.
Soms moet je paal en perk stellen wanneer je weer eens gescharrel in de hoek van de kamer hoort om de geur des doods te vermijden. Van een
muizenklem hou ik niet. Het is me een keer gebeurd, in een ver
verleden, dat zo'n muis met z'n poot in de val zat: muis in huis
Gisteren was het weer
zover. Muis gevangen in een muisvriendelijke val. Ik spreek muis bemoedigend toe en vertel dat hij met een kwartier uitgelaten
wordt. Daar gaan we dan... richting park.
Nietsvermoedend sta ik in het veelbelovende plantsoen des onheils, muis rent eindelijk bevrijd drie meter door het veld en een kauw vliegt uit de boom om met muis te spelen. Muis rent nog harder en oh schrik verderop een onvoorziene loerende kraai en een ekster, deze laatste, de snelste van het trio, schiet vanuit een es linea recta op de muis af, laat zich op mijn net verworven vriend vallen en ik zie nog net -tot mijn leedwezen- de vogel met mijn huismuis de lucht in vliegen.
Nietsvermoedend sta ik in het veelbelovende plantsoen des onheils, muis rent eindelijk bevrijd drie meter door het veld en een kauw vliegt uit de boom om met muis te spelen. Muis rent nog harder en oh schrik verderop een onvoorziene loerende kraai en een ekster, deze laatste, de snelste van het trio, schiet vanuit een es linea recta op de muis af, laat zich op mijn net verworven vriend vallen en ik zie nog net -tot mijn leedwezen- de vogel met mijn huismuis de lucht in vliegen.
donderdag 26 mei 2016
Abonneren op:
Posts (Atom)