donderdag 6 februari 2014

treiterschijf





Ik vraag me af wie er nooit of weinig last van heeft. Zo'n liedje dat in je kop zit met een tot uitentreuren herhalend melodietje.
Vaak zijn het fragmenten of het refrein die hoogtij vieren, dikwijls liedjes uit mijn jeugd en menigmaal hoorde ik het als kind mijn moeder zingen. Die aap in je hoofd, een treiterschijf, wil er maar niet uit.
Er schijnt zelfs een woord voor te bestaan, de zogenaamde oorwurm.

In die treiterhoek zit bijvoorbeeld Wim Sonneveld met zijn zij kon het lonken niet laten
haar emmertje met schuim en sop dat zag zij heel niet staan
zij struikelde en brak haar nek, 't was met haar gedaan...

Ik zal een jaar of vijftien zijn geweest toen mustapha regelmatig mijn transistorradiootje aandeed.
De eerste lichting Marokkaanse gastarbeiders had ons land betreden, het zogenaamde grote integreren was begonnen, zo meenden wij.
Corry Brokken zong:
onder de manen schijnen de platanen
wil ik jouw Sultan zijn, wees jij dan mijn Sultane
wat kunnen jou goud en juwelen schelen
in de Sahara kun je spelen met kamelen
... en dan krijgen we:
dat zegt m'n vriendje, Mustapha
hij meent het goed de snoes, maar ja
hij is van origine een Arabier
dat bier is best, maar 'k blijf toch liever hier
Vooral de laatste strofe kan behoorlijk treiteren.

De Zuiderzeeballade van Sylvain Poons weet ook van wanten:
jochie dat is een gelukkie, ik was dat prentje jaren kwijt en dan onophoudelijk voortborduren:
ik heb nou weer een heel klein stukkie
van die goeie ouwe tijd
eens ging de zee hier te keer
maar die tijd komt niet weer
zuiderzee heet nou IJsselmeer


zo'n heerlijke wals met die baaienrokken en het pikketanusie
hebben we er gelijk twee te pakken, nota bene Johnny's Jordaanwals met als treiterhoogtepunt:
we draaien weer rechtsom, links om
op die ouwe toffe wals uit de Jordaan


... en dat pikketanusie gaat er vanzelf wel in en ik mag hopen als de wiedeweerga er weer uit...

uit het leven gegrepen
deze van Farce Majeur kan ik beter verdragen maar kan dooretteren als ik niet oppas:
jaaaa, dat is uit het leven gegrepen
ja, dat is uit het leven een greep
het geluk is altijd met de lepen
ja, daar zit 'm nou net nou de kneep


Tot slot -dit was nog lang niet alles- de: vogeltjesdans
misschien wel de allerergste:
zoals vogels op een rij
zoals vogels op een rij
zoals vogels op een rij zo dansen wij


Zo gaat-ie-wel-weer. Je zult er mee moeten leven, heb ik me laten vertellen of heeft iemand hier een medicijn voor?!?

3 opmerkingen:

  1. Reacties wederom geplaatst:

    gerdaYD7.10.13

    Héél herkenbaar hihi. Maar foei meid, nu hebben niet één maar verschillende oorwurmen zich in mijn oren genesteld! *wink, big smile*


    es9.10.13

    Gelukkig, ben ik niet de enige ;-]

    zeno9.10.13

    Wat had je dan gedacht van deze oorwurm uit 1973 - Turks Fruit:
    http://www.youtube.com/watch?v=92U4Y2F6pEM


    es9.10.13

    Hè, ik kén 'm nog uit de film, heerlijk nostalgisch!


    Wolf9.10.13

    Het gekke is, die oorwurmen zijn vaak nummers die je normaliter zo rap mogelijk wegdraait of uitzet. Waar je van je leven niet uit jezelf naar zal gaan zitten luisteren. Wat; waarvan je vaak niet eens wist dat je ze in je had!!!

    Terzijde; hoe is het met u? Dat benieuwt mij oprecht.

    es9.10.13

    Welk een verrassing, heer Wolf, om u wederom te treffen op mijn blog. Moge dit zich continueren...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hahahahaha ik voel met je mee Es maar ben toch blij alhoewel ik ze allemaal ken, er geen last van te hebben.
    Als er al eens een liedje mijn mijn kop hangt is het gelukkig vaak iets dat ik leuk vind. Nadeel is dan weer dat ik neiging heb het luidkeels te gaan uitkraaien.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Jammer dat jij soms zo'n last van vervelende reacties hebt, ik hoop dus dat je het via deze weg allemaal vermijden kan lieve Es!

    BeantwoordenVerwijderen